Den Haag Strandmarathon vh de Zwarte Marathon

Zondag 14 juli 2013 liep ik de Den Haag Strandmarathon, de 6e editie van en georganiseerd door de Haagse RoadRunners (HRR).
Ik ben daar samen met Jelle heengegaan.

Een eenvoudige route: via wat verharde paden naar het strand even ten noorden van de pier van Scheveningen, dan langs het strand naar Noordwijk en v.v. Verdwalen kan niet en het keerpunt halverwege, Noordwijk, is aan de horizon al te zien.

Dat het zwaarder dan een wegmarathon zou worden had ik al wel verwacht. Het was dan ook zaak me in het begin op het strand zo veel mogelijk te sparen.
Ik had een eindtijd van 4:50 - max. 5:00 in gedachte.

Het eerste stuk over verharding en door/langs de duinen, (3,5 km) ging wat snel: met 10 km/uur.
Op het strand direct het hoge tempo er uit gehaald. Gemidd. met 9,3-9,5 km/u. km/u. Lopen op het strand ging goed want het was in het begin laag water.

Tussen Katwijk en Noordwijk werd het gezellig: de voorste, snelle lopers waren al op de terugweg, dus die kwamen we (de achterste lopers) daar weer tegen.

Keerpunt Noordwijk op 21,44 km. in 2:18 (gemid. 9,3 km/u). Da's voor mij mooi en ongeveer zoals gepland.

Door opkomende vloed was er gaandeweg steeds minder vlak strand beschikbaar om op te lopen . Bovendien: de schuine vlakken van de zandbanken en iets hoger gelegen rulle zand was erg zwaar (eigenlijk best wel loodzwaar) om te belopen.

Vanaf 25 km. kreeg ik regelmatig kramp in kuiten en hamstrings. Wandelen was de enige mogelijkheid. Het haalt het tempo eruit, maar ja, er is geen andere mogelijkheid.
Ik was niet de enige die het moeilijk had want er werd achterin het lopersveld veel/vaak gewandeld en we passeerden elkaar geregeld onderweg of bij de verzorgingsposten.

Ik had 2 ltr. drinken en het nodige aan eten bij me in een rugzakje en heuptasje, met in het achterhoofd dat ik bij de verzorgingsposten het een en ander kon aanvullen, indien nodig/wenselijk.
Doordat ik voldoende proviand bij me had kon ik bij de laatste 2 verzorgingsposten gewoon doorlopen: geen extra oponthoud.

Na ongeveer 35 km. was ik er zo doorheen dat ik dacht: "Dit was eens maar nooit meer".

Na 38 km. het strand weer af. Eindelijk.
Bovenaan de trap eerst even zitten en rustig het zand uit mijn schoenen geschud.
Daarna weer verder met de geur van de duindoorn en duinroos en meer van zulk lekkers. Heerlijk. Jammer dat je zoiets niet kan vastleggen.

De laatste 3,36 km. door/langs de duinen en over de verharde paden/wegen gingen verrassend en opvallend goed en tamelijk snel (gemid met 9,6 km/u). Niks meer te maken met kramp, (hoewel dat toch nog wat op de loer lag).

Uiteindelijk na 43,26 km. gefinisht in 5:13:20 (volgens eigen Garminhorloge)

Uitslagen, ik sta op nr. 33 van de 37 heren (niet slecht gedaan, vind ik):
Hier is de link naar de uitslagen.

Na 'n paar nachtjes slapen denk ik: "Misschien vaker over het strand om te oefenen/trainen zodat de volgende keer wat makkelijker gaat".
"Het was wel zwaar maar zeker te doen".
En ook: de Kustmarathon Zeeland (een hele zware) staat inmiddels op mijn verlanglijstje.
Maar alles op z'n tijd.

Garmin gegevens en route van deze loop: Klik hier.

De foto's die ik onderweg maakte staan: hier.

Geen blaren er aan over gehouden , alleen wat spierpijn in bovenbenen (voorkant). Je moet je benen toch wat hoger optillen op het strand.... en dat ga je op den duur voelen.

Tot zo ver maar weer.

Rondje Voorne

Zondag 16-6-2013 liep ik Rondje Voorne.

Mijn 18e Ultra, tevens mijn eerste deelname aan een georganiseerde Ultraloop. Bij de finish stond mijn Garmin-teller op: 61,54 km in 7:09:13.

Hier is de link naar deze route/gegevens van mijn Garmin.

Officieel is de afstand 60,6?&nog-wat en deed ik er een paar seconden korter over.
Halverwege, in Hellevoetsluis, zijn 2 bruggen die op bepaalde tijden een aantal minuten (mogelijk zelfs 15 min. heb ik ergens gelezen) open gaan voor de (plezier)scheepvaart. Wel belangrijk om rekening mee te houden.

EVEN WAT VOORAF:
Begin augustus 2012 werd ik tijdens een kort loopje op de Wildersekade ineens ingehaald door Jelle Bolte, een ultraloper die na een paar jaar er tussenuit geweest te zijn het lopen weer had opgepakt. We liepen een tijdje met elkaar op en hielden daarna contact via Facebook. Maurice Koree, een vriend & collega van Jelle en ook ultraloper, sloot zich er bij aan. Af en toe kwamen we elkaar toevallig tijdens een loop(je) ergens in het Rodenrijs tegen maar het kwam er niet van iets gezamelijks in de buurt te plannen.
Toen Jelle op zijn FB-pagina schreef dat hij zich voor het Rondje Voorne had aangemeld dacht ik: "Ga ik ook doen, lopen we samen een stukkie op".
En zo is het gekomen.....

ENKELE OVERWEGINGEN EN PLANNING VOORAF
Vooraf had ik de boel zo goed mogelijk ingeschat en 2 plannen bedacht: een langzame en een snelle variant.

10.00 uur is de start.
Plan A, de langzame:
RunWalk (doe ik altijd op grote afstanden) en ga ik van start op 8,8 km/u.; (= 55 min. rennen op 9,3 km/u en 5 min wandelen/stilstaan met 5,5 km/u) .

De eerste brug (bij Hellevoetsluis over de sluis van het Kanaal door Voorne), na 30 km) gaat om 13.15 uur open. Met 8,8 per uur passeer ik die brug dan na ongeveer 3:24, dat is om 13.24 uur, als hij net weer dicht is (of bijna dicht gaat).

Als ik voor die brug opengaat er over heen wil zou ik minstens de eerste 30 km. 9,23 km/u moeten lopen, en dat gaat deze jongen het hele stuk (60 km) overziend niet trekken, vandaar kies ik ervoor om traag te beginnen.

Op deze manier denk ik de eerste 37 km (tot aan het strand) in ongeveer 4:15 - 4:20 te doen.
Het strand is 10 km. Daar denk ik 1:15 - 1:20 voor nodig te hebben.
Dan het laatste stuk van 13 km. in 1:35
Bij elkaar de hele 60 km in het gunstigste geval dus in 7:05 - 7:15, (maar er zou zo maar 'ineens' 20 minuten bij kunnen komen).

Bovenstaande inschatting is gebaseerd op mijn recentste 6uurs afstand: 54,25 km.( juli 2012) en de laatste ultraloop Berkel Haarlem: 56,5 km. in 6:54. (mei 2013).

Verder: plan B, de snelle variant, in geval het weer optimaal is (koel en niet te veel wind).
Dat houdt in: voor 13.15 uur de brug over (na max. 3:12 RunWalk), d.w.z. starten op minstens 9,4 km/u.
Na de bruggen wat rustiger aan doen en zien wat er na het strand nog over is om (weer) te 'versnellen'.
Verwachte (=gehoopte) finishtijd in dat geval 6:50 - 7:05.

DE FEITELIJKE DAG EN RUN.

Hier eerst alvast even de droge getalletjes van mijn Garmin:
Tussentijden/afstanden (volgens eigen Garmin) na:
1 uur: 9,72 km. (per uur: 9,72 km.)
2 uur: 19,35 km. (per uur: 9,63 km.)
3 uur: 28,62 km. (per uur: 9,27 km.)
4 uur: 37,00km. (per uur: 8,38 km.)
Bij 39 km. kramp op het strand.
5 uur: 44,51 km. (per uur: 7,51 km.)
6 uur: 52,04 km. (per uur: 7,53km.)
7 uur: 60,46 km. (per uur: 8,42 km.)
Weer kramp>wandelen
Finish: 61,54 km. in 7:09:13. Dat is 8,60 km/uur over de hele loop en best wel snel voor mijn doen op zo'n afstand.

Jelle, Maurice en ik hadden afgesproken elkaar voor de run bij te kletsen. Tevens werd ik a.h.w. rondgeleid en gingen we op de foto (door Renate, vriendin van Maurice, genomen). Jelle noemde een paar namen van lopers waarvan ik op dat moment alleen Willem Mutze kende doordat ik zijn naam via internet/blogposts/info ben tegen gekomen. Willem Mutze was van plan om zeven-en-een-half-uur over het Rondje te doen. "Bij hem blijven", dacht ik toen.

De start was om 10.00 uur.
Vanaf het begin liep ik bewust achteraan en bleef ik bij/in de buurt van de laatste lopers en was ik lange tijd de laatste, met de bezemwagen achter me. Het ging eigenlijk te snel voor mij, gezien mijn eerdere recente prestaties bij vergelijkbare afstanden. De enige reden dat ik erbij bleef was dat ik dan in gezelschap liep en wat aanspraak had. In m'n eentje zou ik nooit zo snel starten. Voor/bij me liepen Willem Mutze, Jos Akkermans, Filippos Chatzimichail, Ronald Willemsen.

Vanaf km. 20 ging het wat langzamer.
Willem Mutze (een zeer ervaren ultraloper) ging op snelwandelen over (10 km eerder dan hij gepland had en zou dat de rest van de loop (gepland) blijven doen) en ik wandelde een paar minuten met hem op. Maar hij kan zo snel snelwandelen dat het voor mij oncomfortabel was, dus ik ging weer in mijn eigen tempo lopen en liep geleidelijk van hem weg.

Jos Akkermans en Filippos Chatzimichail liepen strak in het zelfde (snelle) tempo door, dus raakte 'buiten beeld' en Cock Qualm, die lange tijd 'buiten beeld' was kwam in beeld doordat hij langzamer ging lopen.

Vanaf km 26,5 liep ik in de buurt van / had ik vooral veel gezelschap van Cock Qualm en Ronald Willemsen. We passeerden elkaar geregeld en liepen tot km. 51 soms een stuk(je) met elkaar op. Maar uiteindelijk doet ieder toch zijn eigen ding qua timing van rennen/lopen, snelwandelen, wandelen

Door de (voor mij iets te) snelle eerste 2 uur was ik wel om 13.09.30 uur over de brug over het kanaal bij Hellevoetsluis, 5 en 1/2 minuten voordat die open zou gaan.

Na Hellevoetsluis deed ik het rustiger aan en wandelde ik een minuut of 8-10 met Ronald Willemsen op. Hij is een geroutineerde ultraloper en herstellende van een blessure die op dat moment weer opspeelde.

Na 4 uur lopen ging ik het strand op. Bij km. 39 kreeg ik kramp in mijn linker bovenbeen, achter. Volgens mij kwam dat door de te snelle start en doordat het strand/zand wat moeizamer en zwaarder aanvoelde. Ik moest daardoor een aantal minuten rustig wandelen en daarna voorzichtig weer 'rennen'/joggen voor ik er weer zeker van was dat het beheersbaar was. Daarna ging het wel weer, afwisselend wandelen en lopen.

Na het strand, waar ik (km. 47,5) even op een bankje ging zitten om het zand uit mijn schoenen te doen, werd ik weer ingehaald door Cock Qualm.

Na km. 51 zag ik Cock Qualm niet meer (hij was nu echt achterop geraakt).

Bij Kruiningergors zat ik er behoorlijk doorheen: inmiddels ongeveer 6 uur (52 km.) op de been. Ik wilde op dat moment niet meer, was het behoorlijk beu. In het voorbijgaan aan Ronald Willemsen zei ik zoiets als:
"Eigenlijk wil ik niet meer, maar ja...". Hij had het zelfde, niet verwonderlijk.

Bij de verzorgingspost op km.55 liet ik Ronald Willemsen achter me doordat ik niet bleef staan maar doorliep omdat ik nog voldoende eten en drinken bij me had.

Na km. 56-57 ging het wel weer. De afstand die nog moest worden afgelegd was te overzien, en met de 'gewoon-rustig-doorgaan,-desnoods-wandelen-dan-kom-je-er-ook-wel-en-is-het-daarna-klaar'-mentaliteit kan je ver(der) komen, als 8,5 km/u ook niet meer lukt.

Zo'n kilometer voor de finish kreeg ik voor de 2e keer kramp in mijn linker bovenbeen, achter. Weer een paar minuten wandelen. Maar toch nog 'rennend' de finish over. Daar was nagenoeg niemand meer, behalve de mensen en vrijwilligers van de organisatie.

Met startnummer en naam genoemd schalde het door de luidsprekers dat ik was gefinisht! Nog nooit meegemaakt. Sensatie.
Bij de verzorgingspost werd me nog een kop warme bouillon aangeboden. Dat heb ik maar beleefd afgeslagen. Ik had dat al onderweg als zelf meegenomen drank gedronken. Een bak koffie, in de kantine, dat was wat ik wilde.
Terwijl iemand op mijn verzoek een foto van mij maakte met mijn eigen camera kwam Ronald Willemsen binnen.
Samen wandelden we naar richting kantine. Hij had zijn auto aan het begin van de parkeerplaats gezet om met de auto de paar honderd meter naar de kantine te rijden. Hij nodigde mij uit mee te rijden. Toen ik instapte schoot de kramp direct weer bijna in mijn benen. Dus ben ik snel uitgestapt en ging wandelend naar de kantine.

En tot mijn verrassing kwam ik daardoor Jelle en Maurice tegen die op dat moment huiswaarts gingen.
Even staan evalueren en toen weer ieder zijns weegs.

Resumerend en wat verdere overwegingen:
+ De verzorgingsposten waren een welkome manier om eten drinken aan te vullen; vooral water en bananen en een paar keer ontbijtkoek genomen.
+ De verkeersregelaars die op een aantal punten de auto's deden stoppen en ondertussen duimen omhoog en aanmoedigen. Wauw! Hier kom ik!, ook al loop ik in m'n eentje en met een noodgang van maar liefst 8,4 km/u de weg overstekend. Great!
+ De aanmoedigingen van medelopers en incidentele toeschouwers/mensen die je (met de fiets) passeren/tegemoet komen geven wel een extra kik.
- Helaas werd er dus niet de dingen die ik doorgaand eet/drink bij de verzorgingsposten aangeboden zodat ik de volgende keer toch nog veel/voldoende eigen dingen moet meenemen.
- Moeilijk om zelfbewust eigen juiste tempo aan te houden bij de start. Volgende keer de gezelligheid maar uitstellen tot het laatste deel van de loop(?), m.a.w. alleen lopen.

Na afloop had ik: 'n nieuwe ervaring, goed humeur, T-shirt met opdruk van de loop, spierpijn/stramheid, 2 blaren.

De dagen daarna had ik nog steeds last van een goed humeur, maar ook van mijn linker knie, achter-buiten, meer de pezen/spieraanhechting.
Dat wordt een wat langer hersteltijd met fietsen, wandelen en korte loopjes.

KORTOM: ZEER GESLAAGD EN VOOR HERHALING VATBAAR.

Hier is de link naar de uitslagen.

En als laatste: de link naar de foto's die ik onderweg maakte.

En als slideshow

Tot zo ver maar weer. Dank voor de aandacht.

Billy went to Haarlem (3e keer)

Woensdag 22 mei 2013 liep in mijn 17e Ultra: Berkel-Haarlem; 56,51 km. in 6:53:22.
Met zware rugzak en op sommige stukken een behoorlijke NW-wind tegen.

Al 2 keer eerder liep ik deze route (zie label onderaan). Vanaf het begin had ik de intentie om er een snelle run van te maken: de snelste op deze route, d.w.z. er ongeveer 6uur:30minuten over te doen. Tot halverwege (28 km.punt in ongeveer 3:15) was ik op schema. De eerste 3 uur ging verrassend goed (8,95 km/u) maar vanaf het 4e uur was het toch wel op.
Bij km. 46 (ergens in het 5e uur) had ik een behoorlijke dip en absoluut geen zin meer om nog te 'rennen' (eigenlijk was het al snelwandelen). Door landgoed Leyduin dan maar anderhalf km-tje gewandeld. In het laatste uurtje ging het wel weer, maar nog maar met ongeveer 7,7 km/u.

Het was bovendien de bedoeling met een kleine omweg langs de bollenvelden bij de Zilk te gaan. Maar helaas was nagenoeg alles al uitgebloeid en of de bloemen gemaaid. Alleen nog wat bladeren te zien. En daarvoor ga ik dus niet omlopen.
Ik was dus eigenlijk te laat (in de maand) met deze run. Volgende keer toch maar in maart/april.

Jammer was dat wel: geen bloeiende bollen en ook geen verbetering qua tijd. Het had daardoor meer het karakter van een routine-loop(je). Gelukkig was grandcafe Brinkman wel open en trakteerde ik me na afloop op jus d'orange, 2 koffie, appeltaart met slagroom, en 'n glas melk.

Hier de foto's die ik onderweg maakte:

En als laatste: de link naar de gegevens en route van Berkel-Haarlem van mijn Garmin.

Billy went to Naarden.

Woensdag 17 april 2013 liep ik van Berkel naar Naarden (het Gooi). Mijn 16e Ultraloop. 84,74 kilometer in 12:23:40. Nog nooit zo ver gelopen. Een PR dus.
(Het Gooi is de bakermat van de familie van mijn vader.)

Ik had deze route in 2010 al grotendeels uitgezet en in de afgelopen 2 jaar als voorbereiding/verkenning kortere en langere delen ervan gelopen. Maar nu dus de hele route in een keer.
(Zie voor alle blog-stukjes de tag (link) 'Tussen Berkel en Naarden' onderaan dit stukje).

In feite gaat dit soort tochten niet meer over rennen, maar over een soort langeafstand-snelwandelen/wandelen.

De eerste 4-5 uur ging het nog wel lekker, relatief 'snel' (7,75 km/u). Daarna werd het toch een stuk zwaarder. Het aandeel wandelen werd steeds groter. De zwaarte zat hem vooral in de vermoeide en verstijfde beenspieren. En de zware rugzak met eten, drinken en extra kleding voor na afloop (was achteraf gezien niet eens nodig geweest, maar ja, dat is achteraf....).

Het hoogtepunt was toch het bereiken van de beuk in het Spanderswoud, op 76 km., na 10 uur en45 minuten. Eigenlijk was dat ook wel het hoofddoel van deze tocht. De resterende 8 kilometers naar Naarden beschouwde ik als een soort uitlopen/afronden van deze tocht.

Aan het eind was ik helemaal verstijfd/verkrampt. Met veel spierpijn in mijn benen. Toch moest ik nog van de vesting naar het station Naarden-Bussum ..... lopen (jawel). Ik kon nauwelijks de trap nog op en af bij de diverse stations op de terugweg. Ik voelde me echt een oude man. Gelukkig is dat nu (zaterdag) al voor een groot deel over en loop ik al weer wat soepeler rond.

Hier zijn de gegevens en route van Berkel-Naarden van mijn Garmin.

Hier wat bewegende plaatjes op YouTube:

En als laatste hier een paar van de mooiste foto's die ik onderweg maakte, op Picasa:

Woerden-Naarden (reprise).

Deze week weer een zware week met een dubbeldekker:
in 2 dagen 84,4 km bijelkaar 'gerend'.

Ik wilde op maandag beginnen met een marathonafstand Woerden-Naarden, maar door een verkeerde start (telaat van huis weggegaan om op de metro&trein te stappen, extra wachttijd bij overstappen, te veel vocht in mijn lijf met bijbehorende probleempjes (lijf en toiletloze trein gaan niet goed samen), enz.enz..). Uiteindelijk resulteerde dat erin dat ik van treinstation Rotterdam Alexander terug gewandeld heb naar metrostation Rodenrijs (daar stond mijn fiets); 11,8 km in 2 uur en 10 minuten. Met een grote omweg doordat ze het Rottebanbruggetje aan het vervangen waren. Als je alles van te voren weet... Wat een gedoe..... Het voelde aan als een verloren dag.

Dinsdag de herkansing:
Vooraf nauwelijks iets gedronken en 1 uur eerder de deur uit. Half elf was ik in Woerden; na het omkleden in de stationshal kon ik uiteindelijk 10 voor elf starten.

Woerden-Naarden: 42,2 km in 5:39:02 (ja: erg, erg traag).
De eerste 2 uur ging (toch) nog met 8,2 km/uur.
in de open polder stond een flinke tegenwind;
zware rugzak met eten, drinken, kleding;
veel foto's gemaakt;
10 minuten bij de beuk.
En kennelijk nog niet optimaal uitgerust van de 4Daagse (134 km) van 2 weken ervoor

Hier zijn de gegevens en route van Woerden-Naarden van mijn Garmin.

En hier wat foto's van onderweg. Op Picasa:

De volgende dag (woensdag):

- eind van de ochtend: zonder 'bepakking' van wat dan ook (helemaal niets bij me); 21,1 km in 2:18:53 (9,1 km/uur), ging verrassend goed en lekker licht en vrij zonder bepakking.

- eind van de middag: met 2 mueslibolletjes en 'n flesje water op pad; 21,1 km in 2:27 (geschat want mijn Garmin sporthorloge had ik per ongeluk na 2 uurtjes stopgezet).
In het begin liep ik wat stram en traag maar gaande weg kwam het tempo er weer in (op 9 km/uur). Na 30 minuten voelde ik me echter wat licht en dizzy in mijn hoofd en moest ik wandelen en een bolletje eten. Daarna kon ik het gemiddelde toch nog op 8,6 km/uur houden.

Alles bij elkaar vanaf begin dit jaar best wel een paar zware trainingslopen gedaan: 1 marathon, 1 ultra (58,2 km), een 4Daagse (4 x 33,5km = 134 km), en deze week dus een dubbeldekker (84,4 km) ( = 1 marathon en 2 halve M's). Nu vooral goed uitrusten, herstellen (grote blaren op linker voet) en 4 weken tapperen volgens het boek van A. Smeets en H. Frenken.
Medio april staat Berkel-Naarden in de planning:
82-84 km. in een dag.

4Daagse.

Deze dagen weer eens een 4Daagse gelopen/gerend: 4 keer dezelfde afstand en route (Schie-Maas-Euromast): 4 x 33,5 km. = 134 km. in totaal 14 uur en 27 minuten (gemiddeld 9,29 km/u). Dat is 2 minuten langer dan dezelfde 4Daagse in november vorig jaar.

Dag 1 ging redelijk snel (tijd 3:30:12) want ik was goed uitgerust ook al liep ik 12 dagen eerder een Ultra naar Breukelen (zie eerdere post).
Hier zijn de gegevens en route van dag 1 van mijn Garmin.
(Klik rechtsboven op de Garmin-pagina op 'Bestemming' om naar de andere 3 dagen te gaan).

Dag 2 was een gemiddelde dag (tijd 3:34:19).

Dag 3 was zwaar, ging traag en heb ik redelijk wat gewandeld (tijd 3:43:58). De dag te voren ging ik na de run met de fiets naar Rotterdam en was ik laat thuis. Ik had daardoor kort geslapen en niet voldoende rust gehad. Dat scheelt dus aanmerkelijk in de prestatie. Ik kreeg tijdens de run en daarna echter steeds meer pijn in mijn linker voet. 's Avonds ben ik daarom maar weer eens met ijs in de weer geweest. Helpt echt goed. En bijtijds naar bed.
Dag 4 ging verrassend goed. Beter dan ik had gedacht (tijd 3:38:13). Ook geen last van mijn voet. De laatste 38 minuten gingen snel: zelfs nog met 9,7 km/u. Wow!

De eerste drie dagen liep ik op Saucony Mirage (heeft 4 mm. drop (voor insiders)) en de 4e dag i.v.m. mijn voet op Saucony Triumph (8 mm. drop).

Het weer was alle dagen goed: droog en niet koud of warm. Soms bewolkt, soms flink wat zon. (Een paar graden meer zou voor mij al te warm worden).
Verder was het alle dagen droog en stond er geen harde wind.
Ik liep in korte broek en 'n half uurtje na de start kon mijn jasje al uit en liep ik in een T-shirtje met korte mouwen . Lekker voorjaar!

Kortom: Als ik tussendoor goed uitrust is zo'n 4Daagse goed te doen. En volgens mij ben ik weer wat sterker geworden.

Heb ik verder eigenlijk nog wat meegemaakt onderweg? Eigenlijk niet.
Of het moeten een paar bij elkaar horende zeer vervelende loslopende honden zijn geweest die rondom me heen sprongen en flink blaften. Uit voorzorg bleef ik stilstaan, voorzichtig en een beetje bang, je weet maar nooit met die (rot)beesten, voor je het weet beginnen ze te happen en ze fokken elkaar op. Er was verder niemand te zien. Gelukkig was uiteindelijk 'de baas' verderop die ze terug riep.
Ook werd ik bijna een keer omver gereden door zo'n ligfietser die zijn fiets tot 'race-auto' had omgebouwd. 'n Knalgeel gevaarte. Onhoorbaar en loeihard, als een flits ging ie rakelings voorbij. Ja, het avontuur bestaat....

En ik heb de eerste lammetjes in de wei gezien, zwarte, langs de Hofweg.

Tot zo ver maar weer.

Billy went to Breukelen (2e keer)

Billy went from Berkel to Breukelen. Voor de 2e keer alweer.

Woensdag 20-02-2013 weer een ultra gelopen: van Berkel naar Breukelen (de Vecht).
58,23 kilometer in 7:57:23.
Het was zwaar, eigenlijk 3-dubbel zwaar: zware rugzak, constant het hele stuk tegenwind (noord-oost), erg koud.

Meegenomen:
12 boterhammen en 3 liter drinken, waarvan alles opgegeten en de helft gedronken.
extra kleding om na afloop warm te blijven: 'n lange broek met riem en 2 wollen truien, sokken.
diverse 'equipments': sporthorloge, fotocamera, mobieltje, 3 heuptasjes, muntgeld, plastic pasjes en tasjes.
tja, het gewicht komt ergens vandaan.... Er was heel wat op de been.

Even klagen:
zoals gezegd: het was 3 x zwaar.
oneffe stukken stoep/weg, vooral bij/in Boskoop en Noorden
spitsuur op de smalle polderweggetjes,
ogen die door de kou een wazig beeld gaven, alsof ik steeds een beslagen bril op had die ik niet kon afzetten; werd daardoor onzeker omdat ik nauwelijks meer scherp kon zien.
2 kopjes slappe koffie met (lekkere en warme! alleen dat is geen klacht) appelstrudel en met 2 bolletjes ijs (brrrr. koud) in een te donker cafe (en ik kon al niet goed zien) waar ik niet lekker kon zitten, was geen echte traktatie zoals bedoeld.

En een paar de leuke dingen om te vermelden:
Vooral het landschap boven Zwammerdam is mooi,
het 'lange' wachten op de loempia die ik bij de Chinees bestelde, ik zat er beter en rustiger dan in het cafe, dus was het niet zo heel erg. Bovendien hadden ze Chinese muziek aan staan. De loempia voelde meer als een traktatie dan de koffie met appelstrudel.
het was steeds droog.

Verder nog wat meegemaakt onderweg?
Op het fietspad tussen Benthuizen en Boskoop liep een paard met meisje erop dat dat paard niet onder controle had. Paard ging zelfs op de zeer drukke weg lopen;gevaarlijk. Gelukkig reageerden de automobilisten door te stoppen en had ze het paard later wel onder controle.
Net boven Zwammerdam waren ze de wilgen aan het knotten en hadden ze de weg afgesloten. Lekker geen last van auto's.

Hier wat foto's van onderweg.

Langs de Rotte.


Tussen Moerkapelle en Boskoop.


Van Zwammerdam tot Noorden.


Utrecht in.


Omgeving Portengen met de Spengense molen.


Langs de Heicop.

Hier wat droge getalletjes:
Start om 10 uur
Afstand na
1 uur: 7,91 km.
2 uur: 15,99 km.
3 uur: 23,78 km.
4 uur: 31,52 km.
5 uur: 38,64 km.
6 uur: 45,61 km.
7 uur: 51,75 km.
eindtijd: 7:57:23; 58,23 km.;

De eerste 2 uur ging nog met gemiddeld 8 km/u (gepland)
De laatste 2 uur ging nog maar met 6,3 km/u

klik hier voor de gegevens en route van mijn Garmin.
Hieronder wat bewegende beelden op Youtube.

Tot zo ver maar weer.